शब्दको जादुले साधारणलाई असाधारणमा परिणत गर्दै

“छे ह्रेङकै
यो प ख्युप्प तकै
सेम रि म्हन्प दुनरि डुपकै
दशाग्रह मरसे गन्दिसे बोरकै
तोर्से लाप लुङ्सुरसे बोरकै
गुङ्ला कल्पल मेसे चकै
लनि दिनि फेपह्राङ
ह्याल ह्याल ताकै
नर्क पाङ ह्राप ह्रङकै
डकु दोङ गेप ह्रङ गेकै
सप्र चुङम अन्न दोकै
युङ्प चुङम द्रव्य दोकै
ग्यागर चा ल गोइलो
बाोई चा ल म्हारला भ्लु
छ्यङ सि सोल हमकै
अन्न पुरन गोइलो छार
क्वान्सि सोल्हामकै
आपल न आमल ङ्हे
थान्सि सोल हमकै
छे ग्यर्ज गि
ल्हो ग्यर्ज गि
छ्यङ्सि सोल हामकै
नम्स कु न्हसि सोल हमकै
ह्रङल या फिरि लसि
सोल हमकै ।”